آموزش ویولن

آموزش ویولن

ویُلُن یکی از قدیمی ترین و پرطرفدارترین سازهای جهان است که خاستگاه اصلی آن را اروپا و ایتالیا می دانند و در دسته ی سازهای زهی طبقه بندی می شود.

ویلن، شامل جعبه ای با طرحی خاص است که معمولا از چوب درخت افرا ساخته می شود و روی آن دسته ای از جنس آبنوس قرار می گیرد. ویلن دارای چهار سیم زهی است که روی برخی از سیم ها برای ارتعاش و صدادهی بهتر با فلزی به صورت فنری پوشیده شده است. برای ارتعاش سیم ها از آرشه استفاده می شود که به صورت کمان یا ترکه ای چوبی است که دو سر آن با موی دُمِ اسب یا الیاف مصنوعی به هم متصل شده و با تماس موهای آرشه با سیم ها، ویلن نواخته می شود.

برای افزایش وسعت صدادهی ویلن، سازهای دیگری از خانواده این ساز استفاده می شود که عبارتند از ویولا(ویلن آلتو) ، ویلن سِل(چلّو) و کُنترباس که از نظر ساختار تقریباً مشابه یکدیگرند؛ با این تفاوت که هرچه  گستره ی صوتی ساز بم تر باشد حجم جعبه رزونانس بزرگتر است؛ به همین دلیل برخلاف ویلن و ویولا که ساز روی شانه قرار می گیرد، ویلن سل و کنترباس روی زمین قرار داده می شود.

باتوجه به این که روی دسته ی ویلن پرده بندی وجود ندارد، اجرای همه ی فواصل موسیقی از جمله فواصل موسیقی ایرانی قابل اجرا است، به همین دلیل به راحتی وارد موسیقی محلی و فولکلور دیگر نقاط جهان نیز شده است.

در ایران نیز از اواخر سلطنت ناصرالین شاه قاجار تحت تأثیر ارکسترهای فرنگی و نظامی، ویلن وارد ایران شد. از اوایل سده ی اخیر، ویلن بسیار مورد توجه قرار گرفت، به طوری که به سرعت در بین موسیقیدانان و شنوندگان موسیقی ایرانی جا باز کرد.

روش های آموزش ویولن

با توجه  به این که ویلن سازی غربی است، بیشتر روش های آموزش ویولن نیز تألیف اساتید آموزش ویلن غیر ایرانی است.

از مهمترین کتاب ها و روش های آموزش ویولن که در ایران نیز مورد استفاده قرار دارند، می توان به منابع زیر اشاره کرد.

کتاب مِتُد آموزش ویولن سوزوکی که تألیف شیاچی سوزی است و شامل 8 جلد می باشد.

کتاب آموزش ویولن (Le Violin) لِ ویلن که شامل  4 جلد و تالیف ماتیو گریک بوم است.

همچنین کتب دیگری در مراحل متوسطه و پیشرفته آموزش ویولن وجود دارد که شامل اتودها و قطعات مطرح جهان نیز می باشد.

در زمینه ی آموزش ویولن ایرانی نیز چند کتاب نوشته شده است از جمله کتاب دستور ویلن نوشته ی علینقی وزیری که اولین کتاب آموزش ویولن در ایران است و ضمن آموزش ویلن به صورت غربی نغمات و تکنیک های مورد استفاده در موسیقی ایرانی نیز آموزش داده می شود.

از جمله دیگر منابع آموزش ویلن ایرانی، کتاب آموزش ویولن برای هنرستان موسیقی نوشته ی روح الله خالقی و شامل چهار جلد است. همچنین ابوالحسن صبا چند جلد ردیف موسیقی ایرانی را برای ویلن نوشته است که در دوره های بالاتر آموزش ویلن مورد استفاده قرار می گیرد.

 

اساتید آموزش ویولن

همان طور که گفته شد ویلن سازی غربی است. به همین دلیل تعداد قابل توجهی از نوازندگان این ساز غربی هستند از جمله برترین نوازندگان سده های گذشته می توان به نیکولو پاگانینی، آنونیوویوالدی اشاره کرد.

همچنین از میان ویولونیست های مطرح جهان در سال های اخیر، می توان از ایزاک پرمن، جاشوا بل، ولادیمیر اسپیواکف نام برد.

از اساتید و نوازندگانی که در زمینه ی آموزش ویلن ایرانی فعالیت بسیار کرده اند می توان از ابوالحسن صبا، همایون خرم، پرویز یاحقی، علی تجویدی، حبیب اله بدیعی، رحمت اله بدیعی و اسدالله ملک  نام برد که نوازندگان و مدرسین آموزش ویولن سال های اخیر ایران نیز به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم از شاگردان و هنرجوبان این اساتید بوده اند.

 

 

 

 

 

 

 

 

مدرسین آموزش ویولن در آموزشگاه موسیقی شمیم باران

انتخاب سازها

طراحی سایت و سئو توسط دود طراحی سایت دود